Spotkanie rozpoczęło się od zwiedzania wystawy, która powstała z okazji JUBILEUSZU 80-LECIA w grudniu 2025 roku. Zwiedzaniu szkoły towarzyszyły radosne opowieści o nauczycielach,  dyrektorach i uczniach ówczesnego Liceum Ogólnokształcącego Nr 9. Kulminacyjny moment nastąpił, gdy goście weszli do szkolnej auli. W tym miejscu ożyły wspomnienia o maturze. Spacer po szkolnych korytarzach zakończył się w nowoczesnej bibliotece i czytelni. Łzy wzruszenia pojawiły się, gdy dyrektor szkoły zaprezentowała jubileuszowy film “Kronika Kasprowicza”. Wszyscy absolwenci  złożyli nowe deklaracje wstąpienia do Stowarzyszenia na ręce obecnej pani prezes, która przybliżyła zebranym działalność i idee towarzyszące tej inicjatywie. Uczestnicy spotkania wpisali się do Księgi Gości, pozostawiając słowa podziękowania i uznania: „Jesteśmy pod wielkim wrażeniem przemian, jakie zaszły w szkole”.

Po zwiedzeniu szkoły zaplanowano odwiedzenie grobu Ireny Ścibor-Rylskiej oraz miejsc spoczynku koleżanek i kolegów z klasy XI C. Następnie uczestnicy spotkali się w restauracji.

Mamy nadzieję, że jeszcze nieraz będziemy mieli przyjemność gościć absolwentów rocznika 1966.

Marzena Kacprowicz

Profesor Łukasz Krakowczyk jest cenionym wykładowcą, autorem licznych publikacji naukowych oraz doświadczonym praktykiem. Specjalizuje się w leczeniu skomplikowanych przypadków chirurgii rekonstrukcyjnej. Swoje kompetencje rozwijał podczas międzynarodowych staży oraz wieloletniej pracy w renomowanych ośrodkach medycznych w kraju i za granicą.

Spotkanie ma na celu przybliżenie młodzieży realiów różnych ścieżek kariery oraz wsparcie uczniów w podejmowaniu decyzji dotyczących przyszłości edukacyjnej i zawodowej.

Prof. dr hab. n. med. Łukasz Krakowczyk był w ubiegłym roku gościem Martyny Nowickiej-Wilk na antenie Radia Vanessa.

Urszula Majewska

Urodził się w 1931 roku w Byczynie w Małopolsce. Gimnazjum i liceum, gdzie uczyli świetni przedwojenni nauczyciele, ukończył w Chrzanowie. […] Na studia historyczne nie dostał się, bo zabrakło miejsc, a poza tym miał niesłuszne, inteligenckie pochodzenie. Poszedł na filologię rosyjską na Uniwersytecie Jagiellońskim, bo wolał cokolwiek studiować niż iść do wojska. Nigdy potem wyboru swojego nie żałował. Po ukończeniu studiów w 1955 roku otrzymał nakaz pracy w Raciborzu. […] W 1972 roku zaproponowano mu posadę dyrektora I LO. Część nauczycieli “Kasprowicza” znał już wcześniej. Pracował z nimi w Liceum dla Pracujących albo – były takie przypadki – był ich nauczycielem w Studium Nauczycielskim. Grono dość szybko przekonało się, że można współpracować z dyrektorem przyniesionym w teczce. […]

Żaden dyrektor nie był w tamtych czasach suwerenny w swoich decyzjach. Obsługiwał wciąż dwie gorące linie telefoniczne: do Komitetu Partii i do Wydziału Oświaty. […] Nękano dyrektora zwłaszcza wtedy, kiedy chodziło o występki polityczne (udział w manifestacji, rozrzucanie ulotek, odkłamywanie historii najnowszej), o ucieczki na Zachód (na kwestionariuszach o wydanie paszportu dyrektor podpisywał swoją zgodę na wyjazd, a właściwie świadectwo moralności, że dobry obywatel wróci), o powołania kapłańskie (szukano jakichś użytecznych informacji o kandydatach do seminarium). To ostatnie wspominał też w żałobnej homilii ksiądz – absolwent “Kasprowicza”, który podzielił się własnymi wspomnieniami z zebranymi na uroczystości pożegnalnej. Ksiądz Janusz Fajfur mówił o Kamilu Simku nie jak o urzędniku z państwowej szkoły, lecz jak o mądrym i dobrym człowieku, nauczycielu, któremu na sercu leżało dobro młodych ludzi, który niejednokrotnie przed władzami komunistycznymi wykazywał się odwagą i niczym Odyseusz potrafił wywieść w pole swoich przeciwników. Wszystko po to, by uczniów uchronić od niechcianych konsekwencji, by bronić wartości prawdziwie humanistycznych. Takim zapamiętało go z pewnością wielu.

Jak pisze cytowana już Bogda Jankowska, w tym czasie szkoła także pod względem poziomu miała się doskonale. Kwitła idea olimpijska. Bodaj najwięcej laurów tego typu osiągnięto w erze Kamila Simka. Bardzo dobra opinia o szkole została za jego dyrekcji ugruntowana.

Kamil Simek przeszedł na emeryturę w 1990 roku. Do końca życia mieszkał w Raciborzu i utrzymywał stały kontakt ze szkołą. Dopóki mógł, bywał regularnie na świątecznych spotkaniach z nauczycielami, chętnie wspominał i dzielił się swoim ciepłem i mądrością. Podczas jubileuszu 80 – lecia szkoły nie mógł towarzyszyć nam osobiście, ale jesteśmy jako rodzina “Kasprowicza” przekonani, że był z nami sercem także w tym ważnym dniu. Kilka dni po obchodach święta szkoły Kamil Simek zmarł w wieku 94 lat. Jego serce pozostawione w murach szkoły, jego ciepły uśmiech i pełna dobroci twarz zawsze już pozostaną częścią raciborskiej szkoły przy ulicy Kasprowicza a w pamięci wielu pokoleń absolwentów Kamil Simek pozostanie jako ktoś, kto pokazał im, co w życiu ma prawdziwą wartość.

Dziękujemy Panie Dyrektorze!

Magdalena Myśliwy

* Wszystkie cytaty zostały zaczerpnięte z: Bogda Jankowska, Szkoło, ty mądralo… Szkic z dziejów I Liceum Ogólnokształcącego w Raciborzu, Racibórz 2003.

Nowa kompozycja Michała, jak podaje Polskie Centrum Informacji Muzycznej, wyróżnia się kameralnym brzmieniem          i intrygującym podtytułem, który – według samego autora – można przetłumaczyć jako „cofnięcie się do przodu”.        Ten paradoks otwiera pole do wielu interpretacji: dla jednych oznacza powrót do dawnych idei widzianych z perspektywy nowych doświadczeń, dla innych – przewrotny komentarz do sytuacji, w których pozorny postęp okazuje się krokiem wstecz. Michał pozostawia te znaczenia odbiorcom, zachęcając, by odkrywali je na własny sposób.

Michał Gaj – kompozytor, aranżer i pianista – swoją muzyczną drogę rozpoczął w Raciborzu, a później kontynuował ją w PSM II stopnia w Rybniku. Ukończył studia licencjackie z kompozycji i obecnie rozwija swoje umiejętności na studiach magisterskich w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Jest aktywnym członkiem Koła Kompozytorów i Teoretyków uczelni, a jego twórczość obejmuje muzykę koncertową, filmową oraz rozrywkową – zarówno akustyczną, jak i elektroniczną.

To prawykonanie jest kolejnym dowodem, że pasja i talent Michała nabierają coraz szerszego rozgłosu, a jego muzyczna podróż wciąż trwa.

Małgorzata Sokołowska

Komitet Organizacyjny Jubileuszu „Kasprowicza”

Aleksandra Bycina

Leszek Radaj

Sympatyczni Jubilaci spotkali się po latach i – w doskonałych nastrojach – zwiedzali szkołę, wspominali, żartowali oraz dziwili się zmianom, które odkrywała przed nimi przewodniczka – pani Anna Leśniak-Stęc. Szkoła, choć nowoczesna i doskonale wyposażona, wciąż skrywa ślady obecności dawnych uczniów: ogromne wrażenie zrobiło klasowe tablo, wpisy w kronikach i aula – tu emocje były największe, tu pisana była matura… Za to dużo radości i dobrej zabawy przysporzyła sala gimnastyczna, gdyby stroje były mniej oficjalne, pewnie rozegrano by jakiś mecz siatkówki 😀

Warto dodać, że wśród zacnych Absolwentów klasy humanistycznej były też nasze koleżanki, które niedawno zostały szczęśliwymi emerytkami – Ewa Dorobisz i Małgosia Demidowska – dziewczyny cudownie było Was zobaczyć!

Bardzo dziękujemy wszystkim Absolwentom za wizytę w „Kasprowiczu”, zapewniamy o stałej pamięci, czekamy na kolejne wizyty w szkole, a teraz ZAPRASZAMY na obchody główne Jubileuszu 80-lecia Liceum – te 12 grudnia 2025 roku!

Grażyna Strózik

Na szachownicach naprzeciwko mistrza zasiadło 12 odważnych uczniów, gotowych stawić czoła nie lada wyzwaniu. Atmosfera od początku była pełna emocji – jedni zaczynali pewnie, inni z lekkim stresem, a jeszcze inni już na starcie liczyli, że może uda się przetrwać dłużej niż trzydzieści ruchów.

Mistrz przemieszczał się od stolika do stolika z błyskawiczną precyzją – tam skoczek, tu hetman, gdzie indziej pionek nagle awansował. Uczniowie natomiast mieli chwilę więcej, by przemyśleć każdy ruch… choć często kończyło się to westchnieniem: „I tak mnie zaskoczył!”.

Największe emocje wzbudzały momenty, gdy ktoś miał nadzieję na przewagę – szachownica zapełniała się uśmiechami,    a kibice zaczynali wierzyć, że tym razem mistrz zostanie zaskoczony. Niestety, kilka ruchów później okazywało się, że plan Mistrza FIDE sięgał znacznie dalej niż nasze marzenia o szybkim „szachu”.

Choć ostatecznie żadnemu z uczniów nie udało się pokonać mistrza, każdy z nich wyszedł z partii bogatszy o nowe doświadczenie, sporą dawkę adrenaliny i poczucie, że uczestniczył w czymś naprawdę wyjątkowym.

Symultana stała się nie tylko sportowym wyzwaniem, ale i świetną lekcją pokory, strategii oraz dowodem na to, że szachy to prawdziwa królewska gra.

Na koniec nie zabrakło podziękowań dla pana Zbigniewa Wieczorka oraz pamiątkowych dyplomów dla uczestników.        A uśmiechy na twarzach wszystkich obecnych pokazały, że to wydarzenie na długo zapisze się w historii naszego liceum.

Dziękujemy Klubowi Szachowemu SILESIA i Panu Piotrowi Chrobakowi za wypożyczenie szachów.

Anna Rozłucka-Jankowska

12. dzień każdego miesiąca to stały punkt jubileuszowego kalendarza „Kasprowicza”!

Zapraszamy na premierę filmu jubileuszowego, przygotowanego przez uczniów klasy 3HB: Alexandra Affę, Karola Gawlika, Artura Musioła i Ewę Petkę. Materiał jest dostępny tutaj

To głos młodego pokolenia Kasprowiczan – bez wielkich słów, za to z autentycznym spojrzeniem i własnym stylem. To nie tylko skondensowana podróż przez 80 lat historii szkoły, lecz przede wszystkim opowieść o wartościach, które – mimo upływu czasu – pozostają niezmienne.

Komitet Organizacyjny Jubileuszu 80-lecia