Pedagog i psycholog

Pedagog szkolna: Ewa Teodorowicz-Tomaszek

gabinet 202 (II piętro)

e-mail: [email protected]

tel. 797 213 916

 

 

 

 

Godziny pracy pedagog szkolnej:

Poniedziałek Wtorek Środa Czwartek Piątek
12:00-15:00 8:00-13:00 8:00-14:00 8:00-11:30 8:00-13:00
15:00-16:00

Godzina

dostępności

 

11:30-12:15*
12:15-13:45

*Zajęcia z 1OP

Pedagog specjalna: Katarzyna Srokol

gabinet 105 (I piętro)/202 (II piętro)

e-mail: [email protected]

tel. 797 213 916

Godziny pracy pedagog specjalnej:

Poniedziałek Wtorek Środa Czwartek Piątek
8:45-11:45 8:45-10:25 8:45-11:45 8:45-11:45 7:45-8:45R
10:25-11:25R 8:45-11:45
11:25-11:45

R – zajęcia rewalidacyjne

Psycholog szkolna: Wiktoria Jary

gabinet 105 (I piętro, łącznik)

e-mail: [email protected]

tel. 797 213 916

Godziny pracy psycholog szkolnej:

Poniedziałek Czwartek Piątek
9:00-15:30 13:00-16:00 8:00-12:30

Nauczanie indywidualne jest przeznaczone dla uczniów, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły. Zajęcia indywidualnego nauczania prowadzone są w miejscu pobytu ucznia, w szczególności w domu rodzinnym. Tygodniowy wymiar zajęć indywidualnego nauczania w szkole ponadpodstawowej wynosi od 12 do 16 godzin.

W celu uzyskania orzeczenia o nauczaniu indywidualnym należy złożyć następujące dokumenty
do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej:

  1. Opinia ze szkoły nt. ucznia starającego się o przyznanie orzeczenia o potrzebie nauczania indywidualnego
  2. Zaswiadczenie lekarskie dot. NI
  3. Wniosek o badanie w PPP

Przepisy reguluje rozporządzenie MEN z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego dzieci i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży.

Zindywidualizowana ścieżka kształcenia jest organizowana dla uczniów, którzy mogą uczęszczać do szkoły, ale ze względu na trudności w funkcjonowaniu wynikające w szczególności ze stanu zdrowia nie mogą realizować wszystkich zajęć edukacyjnych wspólnie z oddziałem szkolnym i wymagają dostosowania organizacji i procesu nauczania do ich specjalnych potrzeb edukacyjnych.

Zindywidualizowana ścieżka obejmuje wszystkie zajęcia edukacyjne, które są realizowane:
1) wspólnie z oddziałem szkolnym oraz
2) indywidualnie z uczniem.

Objęcie ucznia zindywidualizowaną ścieżką wymaga opinii publicznej poradni, z której wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą w tej formie. W celu uzyskania ww. opinii należy złożyć następujące dokumenty do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej:

  1. Opinia ze szkoły nt. ucznia starającego się o ZŚK
  2. Wniosek o badanie w PPP
  3. Zaświadczenie lekarskie – ZŚK

Przepisy reguluje rozporządzenie MEN z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach.

Specyficzne trudności w nauce:

  • dysleksja – specyficzne trudności w nauce czytania i pisania stwierdzane u ucznia, pomimo stosowania standardowych metod nauczania i inteligencji na poziomie co najmniej przeciętnym oraz sprzyjających warunkach społeczno-kulturowych,
  • dysortografia – rodzaj specyficznego zaburzenia, które polega na niepoprawnym zapisywaniu wyrazów,
  • dysgrafia – częściową bądź zupełną utratę zdolności poprawnego graficznie pisma, co powoduje jego często całkowitą nieczytelność,
  • dyskalkulia – specyficzne trudności w nauce matematyki i arytmetyki.

Dysfunkcje te często są zauważane przez nauczycieli i diagnozowane przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne u dzieci na wczesnym etapie edukacji. Wystarczy wtedy dostarczyć do sekretariatu szkoły opinię wydaną przez PPP. Jeśli nie posiadamy takiego dokumentu, a podejrzewamy u dziecka lub siebie (pełnoletni uczeń) taką dysfunkcję należy zgłosić się do pedagoga szkolnego. W celu pierwszej diagnozy na etapie szkoły ponadpodstawowej wymagana jest pozytywna opinia Rady Pedagogicznej.

Do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej należy dostarczyć:

  1. Wniosek o badanie w PPP,
  2. Opinię nauczyciela języka polskiego (w przypadku podejrzenia dysleksji, dysortografii, dysgrafii) lub opinię nauczyciela matematyki (w przypadku podejrzenia dyskalkulii),
  3. Informację ze szkoły o pozytywnej opinii Rady Pedagogicznej na wykonanie badania.

 

Należy pamiętać, iż posiadanie ww. dysfunkcji nie wydłuża czasu egzaminu maturalnego.

Indywidualny tok  nauki (ITN) oraz indywidualny program nauki (IPN) są skierowane do uczniów uzdolnionych na każdym etapie edukacji. Uczeń objęty ITN może realizować w ciągu jednego roku szkolnego program nauczania z zakresu dwóch lub więcej klas. ITN/IPN może być realizowany w zakresie jednego, kilku lub wszystkich obowiązujących zajęć edukacyjnych, przewidzianych w szkolnym planie nauczania dla danej klasy.

Zezwolenie na ITN/IPN może być udzielone po upływie co najmniej  jednego roku nauki, a w uzasadnionych przypadkach – po śródrocznej klasyfikacji ucznia.

Z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na ITN/IPN mogą wystąpić:

  1. uczeń – niepełnoletni za zgodą rodziców/prawnych opiekunów;
  2. rodzice/prawni opiekunowie niepełnoletniego ucznia;
  3. wychowawca klasy lub nauczyciel prowadzący zajęcia edukacyjne, których dotyczy wniosek – za zgodą rodziców/prawnych opiekunów lub pełnoletniego ucznia.

Wniosek składa się do dyrektora szkoły za pośrednictwem wychowawcy klasy.

Wychowawca klasy dołącza do wniosku opinię o predyspozycjach, możliwościach i oczekiwaniach ucznia. Opinia powinna także zawierać informację o dotychczasowych osiągnięciach ucznia.

Dyrektor szkoły, po otrzymaniu wniosku i indywidualnego programu nauki, sporządzonego przez nauczyciela prowadzącego zajęcia edukacyjne, których dotyczy wniosek, zasięga opinii rady pedagogicznej oraz opinii publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Poradnia psychologiczno-pedagogiczna wyda opinię jeśli uczeń będzie miał wykonane aktualne badania. Możliwe jest, że trzeba będzie wykonać je, w tym celu należy złożyć wniosek o badanie w PPP.

Dyrektor szkoły zezwala na indywidualny program lub tok nauki w przypadku pozytywnej opinii rady pedagogicznej i pozytywnej opinii publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Przepisy reguluje rozporządzenie MEN z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleń na indywidualny program lub tok nauki oraz organizacji indywidualnego programu lub toku nauki.

Objęcie Pomocą Psychologiczno-Pedagogiczną

Potrzeba objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną w szkole wynika w szczególności:

1) z niepełnosprawności;
2) z niedostosowania społecznego;
3) z zagrożenia niedostosowaniem społecznym;
4) z zaburzeń zachowania lub emocji;
5) ze szczególnych uzdolnień;
6) ze specyficznych trudności w uczeniu się;
7) z deficytów kompetencji i zaburzeń sprawności językowych;
8) z choroby przewlekłej;
9) z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;
10) z niepowodzeń edukacyjnych;
11) z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi;
12) z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.

 

Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole jest dobrowolne i nieodpłatne.
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna w szkole może być udzielana z inicjatywy:
1) ucznia;
2) rodziców ucznia;
3) dyrektora szkoły;
4) nauczyciela, wychowawcy grupy wychowawczej lub specjalisty, prowadzących zajęcia z uczniem;
5) pielęgniarki środowiska nauczania i wychowania lub higienistki szkolnej;
6) poradni; (…)

W szkole pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów, a także w formie:

1) klas terapeutycznych;
2) zajęć rozwijających uzdolnienia;
3) zajęć rozwijających umiejętności uczenia się;
4) zajęć dydaktyczno-wyrównawczych;
5) zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;
6) zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu – w przypadku uczniów szkół podstawowych oraz uczniów szkół ponadpodstawowych;
7) zindywidualizowanej ścieżki kształcenia;
8) porad i konsultacji;
9) warsztatów.

 

O potrzebie objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną informuje się rodziców ucznia albo pełnoletniego ucznia.

Przepisy reguluje rozporządzenie MEN z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach.

Szkolni specjaliści realizują warsztaty dla chętnej młodzieży. Do tej pory odbyły się:

W najbliższym czasie planowane są warsztaty:

  • Jak wzmocnić poczucie własnej wartości u dziecka – warsztaty dla rodziców – styczeń/luty 2023 r.

Jeżeli ktoś chciałby anonimowo zgłosić jakiś problem, może to zrobić wrzucając kartkę do “Skrzynki zaufania”, która znajduje się w strefie ucznia przy szatniach. Skrzynka jest systematycznie sprawdzana przez pedagoga szkolnego.

Jeśli wrzucając informację do skrzynki zaufania chcesz uzyskać odpowiedź, podaj w jaki sposób można Ci ją przekazać (np. załóż specjalny „anonimowy” e-mail i podaj go w treści wiadomości).

Od września 2021 roku w naszej szkole realizujemy projekt Akcja Menstruacja w Twojej Szkole.

We wszystkich damskich toaletach umieszczone są pojemniki ze środkami higienicznymi (podpaski, tampony, wkładki higieniczne), które otrzymujemy od fundacji Akcja Menstruacja. Osoby będące w potrzebie mogą z nich śmiało korzystać. Osoby mające możliwość podzielenia się swoimi środkami mogą uzupełnić pojemniki.

Projekt koordynuje pani pedagog szkolna Ewa Teodorowicz-Tomaszek.

Polecamy literaturę

Jak mówić do nastolatków, żeby nas słuchały. Jak słuchać, żeby z nami rozmawiały

Mówi się, że małe dzieci – mały kłopot, duże dzieci – duży kłopot i tak często jest w istocie, co potwierdzić mogą w większości rodzice nastolatków. Dotarcie do młodego człowieka w okresie młodzieńczego buntu jest trudne, ale możliwe, o czym przekonują autorki poradnika dotyczącego rozmów z nastolatkami pod tytułem „Jak mówić do nastolatków, żeby nas słuchały. Jak słuchać, żeby z nami rozmawiały”.

Rozwiąż swoje problemy wychowawcze

Masz problem z buntującym się synem w wieku dojrzewania? Twoja nastoletnia córka zamyka się w sobie i uważa, że „starzy” nic nie rozumieją? Jeśli tak, to sięgnij po książkę autorek bestsellerowej serii poradników o tym, jak nawiązać porozumienie z dzieckiem. Tym razem Adele Faber i Elaine Mazlish podzielą się z Tobą książką, w której powołują się na swoje bogate rodzicielskie doświadczenia związane z rozwiązywaniem kłopotów wychowawczych typowych dla buntowniczego okresu dorastania.

Przykłady z życia wzięte

Atutem książki jest to, że przedstawia problemy wychowawcze związane z nastolatkami i ich rodzicami na konkretnych przykładach. Jednocześnie wskazuje sposoby ich rozwiązywania. Możesz więc porównać te historie z tymi, z którymi na co dzień spotykasz się, żyjąc pod jednym dachem z nastolatkiem.

Autorki poruszają kwestie, takie jak młodzieńczy bunt, zagubienie, niska samoocena i poczucie braku akceptacji, z którym i Twoje dziecko może mieć do czynienia. Piszą o przekorze, pragnieniu bycia niezależnym i chęci manifestowania owej odrębności – potrzeby te są bliskie większości współczesnych nastolatków. Mentorki nie boją się pisać o kwestiach obyczajowych, jak przedwczesna inicjacja seksualna, narkotyki i niebezpieczeństwa związane z dostępem do Internetu. Chcesz wiedzieć więcej? Sięgnij po ten użyteczny poradnik.


Być może Twoje dziecko właśnie osiągnęło wiek nastoletni, a może czeka je to dopiero za rok lub dwa. Warto się do tego przygotować. Nie tylko Twój nastolatek się zmieni ? również Ciebie czeka ważna zmiana: nie będziesz już rodzicem dziecka, które wychowujesz, lecz młodego człowieka, który powoli wchodzi w dorosłość.

Cytując Jespera Juula: “bycie nastolatkiem nie jest chorobą”. Nagła niechęć do ślepego posłuszeństwa i niezgoda na dalsze bycie “wychowywanym” nie jest niczyją winą ani problemem. Młodzi ludzie “robią tylko to, co muszą robić: dorastają”. Kiedy nadchodzi czas na życiową lekcję odpowiedzialności za swoje czyny, ich relacje z rodzicami wchodzą w nowy etap.

Poradnik “Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie” składa się z części teoretycznej oraz zbioru porad udzielonych przez autora w konkretnych przykładach. Z części teoretycznej dowiemy się, ile odpowiedzialności jest w stanie przyjąć na siebie młodzież, jak powinna wyglądać zdrowa komunikacja w rodzinie, czy powinno się ustalać reguły i co zrobić, gdy nastolatek je łamie. Książka porusza również zagadnienie seksualności młodzieży, konfliktów oraz współpracy między dziećmi, rodzicami i szkołą.

 

 

 

 


Jak znaleźć w sobie asertywność w relacjach rodzinnych? Duński terapeuta rodzinny, światowej sławy Jesper Juul, udowadnia, że umiejętność stanowczego powiedzenia NIE w odpowiedzi na zachowania, czy propozycje dzieci, zdecydowanie lepiej posłuży budowaniu zdrowych i odpowiedzialnych relacji rodzinnych, niż uleganie ciągłym dziecięcym zachciankom.

“Ta książka nie mówi o konieczności stawiania dzieciom granic, ani o tym, jak w możliwie krótkim czasie zdobyć nad nimi kontrolę. Mówi o tym, że dla jakości wzajemnych relacji trzeba czasem powiedzieć NIE, żeby sobie samemu powiedzieć TAK” – pisze duński terapeuta w pozycji uczącej wzajemnego szacunku w rodzinie oraz umiejętności jasnego komunikowania swoich potrzeb i motywowania do współpracy.

Dla Jespera Juula sztuka mówienia “nie” jest kluczowa w każdej relacji. W swojej publikacji wyjaśnia, że dbanie o potrzeby naszego partnera to nic złego, jednak jeśli na dłuższą metę będziemy trzymać się stawianych przez nas wzajemnie granic to ucierpi na tym nasz związek, ponieważ każdy powinien brać odpowiedzialność za swoje życie.

‘”NIE z miłości” to kolejna pozycja duńskiego terapeuty i pedagoga dostępna w polskim tłumaczeniu. Jego książka “Twoje kompetentne dziecko” to również jeden z najchętniej obecnie czytanych poradników wychowawczych na świecie.

 

 

 

 


Doskonała pozycja dla wszystkich rodziców, którzy chcieliby nawiązać szczególną więź ze swoimi dziećmi. Nie chodzi przecież o to, żeby je wychowywać, ale by lepiej zrozumieć ich problemy.

“Zamiast wychowania. O sile relacji z dzieckiem” to kolejna ważna książka Jespera Juula adresowana przede wszystkim do rodziców. Ma formę rozmowy, wywiadu z autorem, przeprowadzonego przez dr Ingeborg Szöllösi. Autor porusza w niej wiele aspektów związanych z wychowaniem dzieci. Podkreśla, że w społeczeństwie wciąż dominuje model wychowania autorytarnego, jako przynoszącego wymierne i widoczne efekty. Dziecko, którego integralność jest sukcesywnie naruszana, staje się posłuszne, co zdaniem wielu rodziców jest sukcesem wychowawczym.

Tymczasem autor proponuje rezygnację z tresury, korygowania, poprawiania i krytykowania swoich dzieci, na rzecz wychowania wspierającego, pomagającego dziecku w stawaniu się dorosłym, wprowadzającego je niejako w świat. Rodzic ma dziecku towarzyszyć aż do dorosłości, zbudować z nim więź, okazywać mu miłość, być cierpliwym i otwartym. Przy tym Jesper Juul nie proponuje rezygnacji dorosłego z przywództwa w rodzinie, a jedynie sugeruje odpowiednie kształtowanie relacji z dzieckiem. Autor nie tylko definiuje proces wychowania, ale również mówi o wyznaczaniu granic, wolności, przejmowaniu odpowiedzialności, potrzebie dialogu, kształtowaniu wiary w siebie i poczucia własnej wartości, okazywaniu miłości, sytuacjach konfliktowych, sztuce mówienia “nie” oraz zamianie posłuszeństwa w odpowiedzialność.

Juul proponuje rezygnację z pozycji siły na rzecz poważnego traktowania potrzeb swojego dziecka. Podpowiada, w jaki sposób okazywać dzieciom swoją miłość, by czuły się kochane, jak powinna wyglądać osobista rozmowa z dzieckiem czy też jak rozwiązywać konflikty w rodzinie. Jesper Juul nie poucza, nie daje gotowych rad i recept, a jedynie zachęca, sugeruje, podpowiada, odwołując się jednocześnie do swojego pedagogicznego doświadczenia i podając liczne przykłady ze swej praktyki poradniczej.

 


Jak nie spieprzyć życia swojemu dziecku. Edukacja

Jesteś rodzicem? Sprawdź, jak możesz wspomagać swoje dziecko i wspierać je w nauce. Jak sprawić, aby edukacja była dla niego prawdziwą przygodą, a nie tylko przykrym obowiązkiem? Tego wszystkiego dowiesz się z książki „Jak nie spieprzyć życia swojemu dziecku. Wszystko, co możesz zrobić, żeby edukacja miała sens” autorstwa Mikołaja Marcela.

Pomoc dla rodziców

Autor poradnika dla rodziców pomoże Ci w przygotowaniu Twojego dziecka do samodzielnego życia w dzisiejszych realiach. Lektura ta sprawi, że w zupełnie inny sposób spojrzysz na edukację swojej pociechy i na zadania, jakie powinna realizować szkoła. Jak Ty sam powinieneś uczyć swoje dziecko i pomagać mu w nauce?

Książka „Jak nie spieprzyć życia swojemu dziecku. Wszystko, co możesz zrobić, żeby edukacja miała sens” jest publikacją napisaną w sposób czytelny, prostym językiem. Mówi o szkole, wychowaniu dzieci, jak i o naturalnym lęku przed porażką, którego doświadczyć może Twoje dziecko.

Odpowiedzi na pytania i gotowe rozwiązania

Mikołaj Marcela spieszy Ci z pomocą. Odpowiada na pytania związane z wychowywaniem dzieci do samodzielnego życia. Podpowiada, jaki model edukacji może być najkorzystniejszy dla Twojego dziecka oraz jak wspomagać jego rozwój na różnych etapach życia. Ponadto znajdziesz w tej książce wiele praktycznych rozwiązań, które podpowiedzą Ci, jak zapobiec nudzie w nauczaniu oraz pomogą zrozumieć świat ludzi młodych. Autor bazuje na własnym doświadczeniu, jak i wynikach niezależnych badań. Sięgnij po tę pozycję, aby lepiej radzić sobie w trudnych życiowych sytuacjach związanych z wychowaniem i edukacją młodych ludzi.


 

Chcesz zachęcić swoje dziecko do nauki, pomóc mu rozwinąć jego pasje, a może zrozumieć skomplikowany tok myślenia małego umysłu? Bez względu na powód Mikołaj Marcela przygotował dla Ciebie zbiór praktycznych porad. Przekonaj się, że edukacja Twojego dziecka może być prosta, przyjemna i przede wszystkim ciekawa!

Masz już dosyć kłótni i ciągłego ponaglania swojej pociechy do pracy, a na sam wydźwięk słowa “edukacja zdalna” ciarki przechodzą Ci po plecach? “Jak nie zwariować ze swoim dzieckiem. Edukacja, w której dzieci same chcą się uczyć i rozwijać” tłumaczy, w jaki sposób zmotywować dziecko do samodzielnej nauki bez systemu ocen, nagród czy zwykłego przymusu. Dzięki niej dowiesz się, co jest w edukacji najważniejsze i jak nauczyć dziecko bycia szczęśliwym i pewnym swojej wartości człowiekiem.

Autor omawia nie tylko problemy współczesnej polskiej edukacji, ale także stara się wyjaśnić ich przyczyny oraz przedstawić możliwe rozwiązania na konkretnych przykładach. Zwraca też uwagę, jak należy budować relacje z dzieckiem i omawia rolę opiekuna w procesie nauczania. Książka jest pozycją przeznaczoną dla rodziców i nauczycieli, ale także osób poszukujących skutecznych technik uczenia się.

Jest to kolejna propozycja autora bestsellera “Jak nie spieprzyć życia swojemu dziecku. Wszystko, co możesz zrobić, żeby edukacja miała sens”. Mikołaj Marcela z zawodu jest wykładowcą akademickim na Uniwersytecie Śląskim na kierunku filologia polska, sztuka pisania, a także projektowanie gier i przestrzeni wirtualnej. W jego dorobku literackim można znaleźć kilkadziesiąt artykułów naukowych oraz cztery książki, w tym dwie dla dzieci: “Best Seler i zagadka znikających warzyw” i “Best Seler i tajemnica rodu Kokosów”


 

Czy zabraniać dziecku grać w gry komputerowe? Czy ograniczać czas ekranowy? Jakie pułapki czyhają na dziecko w internecie? Na czym polega współczesne cyfrowe dzieciństwo i czym jest cyfrowe rodzicielstwo? Jak nowe technolo­gie zmieniają nas samych i świat wokół nas? Jak wpływa­ją na sposób, w jaki się uczymy? I przede wszystkim: jak nie zgubić swojego dziecka w sieci?

Książka Zyty Czechowskiej, Nauczycielki Roku 2019, oraz Mikołaja Marceli, eksperta w dziedzinie nauczania, udzieli odpowiedzi na te i wiele innych pytań. Dostarczy wiedzy o zaletach i wadach nowych technologii oraz praktycznych rozwiązań, dzięki którym ograniczycie zagrożenia związane z internetem i uczynicie cyfrowy świat sprzymierzeńcem w procesie efektywnej edukacji i rozwoju swoich dzieci.

 

 

 

 


 

Stale towarzyszy im lęk, samotność, poczucie zagubienia. Cierpią na depresję, a nierzadko podejmują próby samobójcze. Boli ich brak tolerancji i zrozumienia w społeczeństwie. A pragną tak niewiele: żyć normalnie.

Oto poruszający zbiór wywiadów z osobami transpłciowymi, a także ich rodzicami, psycholożką, adwokatką, aktywistką i… księdzem, przełamujący tabu i otwierający oczy na potrzeby drugiego człowieka.

 

 

 

 

 


 

Książka “Dlaczego szkoła cię wkurza i jak ją przetrwać”, której autorem jest Mikołaj Marcela, jest praktycznym poradnikiem mówiącym o tym, jak poradzić sobie z niezwykle wkurzającym i irytującym zajęciem, jakim jest chodzenie do szkoły. Publikacja będzie idealna dla wszystkich, którzy w placówce oświaty czują się jak na linii produkcyjnej albo w więzieniu.

Nudne przedmioty, tony materiału do przyswojenia, nauczyciele, którzy traktują uczniów jak maszyny do przechowywania wiedzy, a dodatkowo ciągłe pytanie: “jak było w szkole?”. Ciekawe, czy jest ktoś, kto na to pytanie odpowiada z entuzjazmem? Mikołaj Marcela skutecznie podpowie Ci, jak przetrwać w tym dziwnym i irytującym miejscu.

Autor nie przynudza, daleko mu do moralizatorskich wykładów. Pisze jasno, krótko, zwięźle i na temat. Dzięki niemu dowiesz się między innymi, jak mniej się uczyć, a osiągać sukcesy, jak robić notatki, by wiedza sama zostawała Ci w głowie, bez nudnego zakuwania, jak planować naukę, by przygotowania do sprawdzianów były szybkie i bezbolesne. Dowiesz się również, jak sen, jedzenie i aktywność fizyczna wpływają na Twoją koncentrację i naukę. Ten oryginalny, ilustrowany poradnik będzie idealny dla wszystkich uczniów i pomoże przetrwać w szkole najbardziej frustrujące momenty.

 

 


“Nie powiem ci, że wszystko będzie dobrze” to zbiór inspirujących rozmów o tym, jak mądrze troszczyć się o zdrowie psychiczne innych i swoje własne.

“Nie martw się, będzie dobrze!” Te słowa słyszymy często, zwierzając się komuś ze swoich kłopotów. Mówimy je też sami, zazwyczaj zupełnie odruchowo. Dopiero po chwili przychodzi refleksja, że przecież nic one nie znaczą, że to zwykłe pustosłowie. Ważniejsza od frazesów tego typu może okazać się sama obecność i przestrzeń, jaką inni mogą znaleźć w nas dla swojego cierpienia. O ile oczywiście mamy w sobie tyle siły, by tę przestrzeń ofiarować. Bo prawda jest taka, że troszcząc się o innych, nie możemy bez przerwy zapominać o sobie.

Wiedzą o tym doskonale rozmówczynie i rozmówcy Justyny Sucheckiej. Na kartach tej książki opowiadają o własnych doświadczeniach z pola walki o zdrowie psychiczne swoje i innych ludzi. Mówią o tym, jak radzić sobie ze stresem, gdzie można szukać pomocy i jak samemu udzielać wsparcia. Okazuje się bowiem, że udzielanie wsparcia to trudna, wymagająca rzecz. Niesienia pomocy psychologicznej powinno się uczyć w szkołach, podobnie jak obecnie ma to miejsce z pierwszą pomocą przedmedyczną. Zdrowie psychiczne nasze, naszych bliskich i innych ludzi to niezwykle cenne, ale bardzo kruche dobro.

Czym jest cyberhigiena? Czy nuda może być dobra? Jak budować pozytywną atmosferę w szkole? Co może mieć wpływ na samoocenę? Gdzie udać się po pomoc w razie problemów? Czym zajmuje się pedagog, psycholog i psychiatra? Rozmówczynie i rozmówcy Justyny Sucheckiej odpowiadają tu również i na te pytania.

Bohaterowie książki mówią o prawie do dobrego życia mimo różnic poglądów, orientacji seksualnej, płci czy koloru skóry. Udowadniają, jak ważna w codziennym życiu może okazać się wiedza z zakresu zdrowia psychicznego i odrobina empatii. Bo o zdrowie psychiczne trzeba troszczyć się zawsze, nie tylko wówczas, gdy coś zaczyna szwankować.

 


Nastolatki nie mają łatwo. Na każdym kroku wyzwania. Przemek Staroń przybywa ze wsparciem!

Nauczyciel Roku 2018, psycholog, nauczyciel etyki i filozofii, nominowany do Global Teacher Prize, czyli „nauczycielskiego Nobla”, fan Harry’ego Pottera i klocków Lego zebrał od młodych ludzi pytania i wątpliwości, z którymi się borykają. Czy to źle być smutnym? Czy warto się zakochiwać? Jak znieść porażkę? Co się stanie, jak wyjdę przed szereg? Dlaczego wygląd jest taki ważny? Następnie odpowiedział na te pytania – opierając się na swojej wiedzy psychologicznej oraz na historiach bohaterów znanych z książek i filmów. Są wśród nich postacie z “Harry’ego Pottera”, „Władcy Pierścieni”, „Stranger Things”, „Gwiezdnych Wojen” czy Avengersów.

„Szkoła bohaterek i bohaterów” to poradnik psychologiczny, który czyta się jak powieść przygodową!

 

Cz. 2.

Życie nastolatka nie jest łatwe. Na szczęście młodzi mają po swojej stronie Przemka Staronia! Zaczynamy drugi rok nauki w SZKOLE BOHATEREK I BOHATERÓW!

Druga część bestsellerowego poradnika dla młodych ludzi, jak radzić sobie z życiem, emocjami i relacjami. Poradnika, który czyta się jak dobrą powieść.

Przemek Staroń, Nauczyciel Roku 2018, psycholog i ulubiony belfer od etyki i filozofii powraca z inspirującymi miniwykładami dla młodych czytelniczek i czytelników. W swojej poprzedniej książce, nowatorskim poradniku „Szkoła bohaterek i bohaterów, czyli jak radzić sobie z życiem”, korzystając z licznych przykładów ulubionych książek, filmów, gier, komiksów i seriali, pomagał współczesnym nastolatkom odnaleźć i zrozumieć siebie, niósł duchowe wsparcie oraz zachęcał do otwartości na drugiego człowieka.

W drugiej części „Szkoły bohaterek i bohaterów” Przemek Staroń proponuje wznieść się na wyższy poziom studiowania życia. Choć obie części można czytać niezależnie, książka została pomyślana w taki sposób, że stanowi rozwinięcie pierwszej części. Dotyka trudniejszych tematów, jak wstyd czy zazdrość, skupiając się na zagadnieniach związanych z budowaniem własnej wartości, rozpoznawaniem i obroną przed manipulacją, spełnianiem cudzych oczekiwań kosztem własnej autentyczności, ćwiczeniem się w asertywności.

W książce nie zabraknie nawiązań do współczesnego kanonu kultury. Pojawi się tu Alicja z „Alicji w Krainie Czarów”, Pippi, bohaterowie i bohaterki z „Władcy Pierścieni”, sagi o „Harrym Potterze”, Narnii. Wystąpią również Neo z „Matriksa”, Pan Kleks, Enola Holmes i postaci z „Fantastycznych zwierząt”. Nie zabraknie też osobistych historii z życia Przemka Staronia i jego uczniów.

Podobnie jak w pierwszej części, teksty dopełniają pełne fantazji i swobody ilustracje Marty Ruszkowskiej. Wszystko to sprawia, że młode czytelniczki i młodzi czytelnicy, ich rodzice i nauczyciele zyskują nie tylko przewodnik po współczesnej kulturze, ale ponownie znajdą u Przemka Staronia źródło inspiracji oraz zachęty do twórczego myślenia w poszukiwaniu swojej własnej życiowej drogi.


Nasze kategorie

Nasze archiwalne artykuły