Krzysztof Gwosdz – wykładowca akademicki, doktor habilitowany w dziedzinie Nauk o Ziemi i dyscyplinie geografia, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Należy do najbardziej znanych i cenionych badaczy geografii społeczno-ekonomicznej. Jest przedstawicielem m.in. ewolucyjnej geografii ekonomicznej, geografii miast i geografii regionalnej Śląska. Wykładowca na uczelniach w Osace, Nowym Sadzie, Ostrawie, Grazu i Mariborze (visiting professor oraz w ramach staży krótkotermiowych Erasmus+, CEEPUS ). Autor licznych publikacji naukowych, uczestnik krajowych oraz międzynarodowych zespołów badawczych i eksperckich, prelegent wielu konferencji i seminariów o zasięgu międzynarodowym.

Poniedziałkowe wystąpienie, zatytułowane „Ścieżki, którymi podążamy: jak historia i przypadki decydują o geografii”, rozpoczęło pierwszą część spotkania

.

Profesor powrócił do wspomnień z czasów szkolnych, przenosząc uczestników prelekcji do lat dziewięćdziesiątych, pełnych młodzieńczego entuzjazmu, jakże aktualnego wśród młodzieży również i dziś. Podkreślił rolę, jaką odegrała szkoła, zwłaszcza w kwestii jego edukacyjnych i zawodowych wyborów. Zaznaczył, że to właśnie zwycięstwo olimpijskie stało się początkiem jego kariery naukowej. Nadmienił, że czasem przypadkowe wydarzenia kształtują wyjaśniający wszystko sukces życiowy i zawodowy człowieka. Pokazał, posiłkując się przykładami zaczerpniętymi z geografii Śląska, w jaki sposób losowość, przypadkowość i zbiegi okoliczności, których nie da się przewidzieć ani unieważnić, mogły wpłynąć na ewolucję rangi miast w konurbacji g

órnośląskiej. Nie zabrakło tu pytań o najludniejsze miasta województwa śląskiego sprzed 200 lat, jak i współcześnie, oraz o czynniki sprawcze ich rozwoju. W swoim wystąpieniu profesor podkreślił, że czasem lepiej jest zrezygnować z czegoś, aby zyskać nowe perspektywy i możliwości, niż uparcie trwać przy poszukiwaniu rozwiązania, często niemożliwego. Wspomniał również o opcjonalności, rozumianej jako zdolność do podejmowania wyborów, która pozwala minimalizować ryzyko strat i chronić przed niepewnością otoczenia.

To, co zafascynowało audytorium, to niezwykła umiejętność prowadzenia narracji, skrząca się błyskotliwymi komentarzami i nieoczywistymi konkluzjami. Profesor, łącząc naukowe doświadczenia i refleksje, które pragnęłoby się czerpać garściami, z dawką humoru, łamał stereotyp naukowca, żyjącego w hermetycznym środowisku nauki. Prowadząc wykład, dał

się poznać jako doskonały mówca, który przedstawiał młodzieży złożone zagadnienia w sposób klarowny i przemyślany.

Podczas dyskusji, która miała miejsce w drugiej części spotkania, nie zabrakło pytań m.in. o rozwój społeczno-gospodarczy kraju  w kontekście inwestowania w branżę wydobywczą jako okna możliwości dla dywersyfikacji gospodarki kraju, czy o perspektywy rozwoju sztucznej inteligencji. Również dotyczących przypadkowości wyboru geografii jako drogi zawodowej: jeśli nie geografia, to co?

Młodzież wyraziła uznanie dla otwartości umysłu prof. Krzysztofa Gwosdza, którego droga zawodowa jest nie tylko tą inspirującą do świadomego podążania za własnymi pasjami i marzeniami edukacyjnymi. Stanowi również odpowiedź na pytanie o właściwe

wybory, przed którymi staje młody człowiek: podjąć wysiłek, by wpłynąć na swoje życie, czy też pozwolić życiu płynąć tak, jak ono chce.

U. Majewska