Dzięki Fundacji Promocji Sztuki „Niezła Sztuka” nasza szkoła pozyskała ekspozycję edukacyjną, składającą się z wysokiej jakości wydruków obrazów 10 polskich artystów. Na każdym wydruku został umieszczony kod QR, który prowadzi do biografii danego artysty, umieszczonej online.

Za pomocą smartfona można zeskanować z wydruków kod QR i zapoznać się z życiorysem uznanych artystów, takich jak: Jan Matejko, Stanisław Wyspiański, Witkacy, Olga Boznańska, Aleksander Gierymski, Tadeusz Makowski, Anna Bilińska, Józef Chełmoński, Konrad Krzyżanowski i Władysław Podkowiński.

W role artystów wcielili się wspaniali polscy aktorzy i muzycy. Do dyspozycji mamy 10 biografii czytanych przez między innymi: Joannę Trzepiecińską, Bartłomieja Topę, Macieja Stuhra, Danutę Stenkę, Jerzego Stuhra, Tomasza Kota. Partnerem projektu jest Muzeum Narodowe w Krakowie, które udostępniło wysokiej jakości zdjęcia dzieł sztuki do wydruków.

Na bazie projektu „Muzeum w Liceum” koordynatorki Anna Rozłucka – Jankowska oraz Joanna Gizowska- Kurek stworzyły innowację pedagogiczną skierowaną do uczniów klas 2HB (profil humanistyczny), 2J i 3LSP. Nowatorstwo polega na położeniu nacisku na pracę metodami aktywnymi, atrakcyjnymi dla uczniów.

A. Rozłucka – Jankowska

Autorkami zdjęć są uczennice klasy 4 LSP – Luiza Pordzik i Julia Wyźnikiewicz.

Linki do relacji w mediach:

RTK: https://youtu.be/6-Yu6pibPsE?si=Lqd4YeG1a8M8Alon

Nowiny: https://tiny.pl/dwlms

Nasz Racibórz: https://tiny.pl/dwlmv

Oprócz absolwentów, dyrekcji i nauczycieli, wśród zaproszonych gości znaleźli się m. in. Etatowy Członek Zarządu Powiatu Raciborskiego – pani Ewa Lewandowska, Prezes Stowarzyszenia Absolwentów i Przyjaciół I Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Kasprowicza w Raciborzu – pani Katharina Kreuzer oraz Przewodniczący Rady Rodziców ZSO nr 1 – pan Grzegorz Pypłacz.

Ufundowaną przez Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół I LO nagrodę Primus inter Pares otrzymała Dominika Ściepura z kl. 4 Mp, natomiast Nagrodę dla Najlepszego Absolwenta Liceum Sztuk Plastycznych, ufundowaną przez Radę Rodziców, otrzymała Anna Pypłacz z kl. 4 LP.

Zaproszeni goście, dyrektor szkoły pani Marzena Kacprowicz, a także przewodnicząca Samorządu Uczniowskiego Natalia Ignacy z kl. 3 M złożyli gratulacje i życzenia tegorocznym absolwentom. Wraz ze świadectwami otrzymali oni drobne upominki ufundowane przez uczniów klas trzecich 1 LO oraz klasy 4 Liceum Sztuk Plastycznych.

W roku szkolnym 2022/2023 naszą szkołę ukończyli absolwenci 5 klas 1 LO:

4 Mp (wychowawcy: panie Magdalena Myśliwy i Ewa Dorobisz),

4 Hp (wychowawca: pani Joanna Sokołowska),

4 Bp (wychowawca: pani Sybilla Weleda-Krężlewska),

4 MDp (wychowawca: pani Bożena Dworak),

4 Jp (wychowawca: pan Leszek Radaj)

oraz klasy 4 LP (Liceum Sztuk Plastycznych, wychowawcy: pani Bogumiła Jankowska i pani Joanna Kazimierczak).

Na zakończenie absolwentom zadedykowano piosenkę „Ale to już było” z repertuaru Maryli Rodowicz, którą zaśpiewała Wiktoria Szebel przy akompaniamencie Martyny Nowak na pianinie, Marty Plury na gitarze oraz Lva Mykhailova na perkusji.

Prowadzący uroczystość Emilia Wawoczny z kl. 4 LSP oraz Paweł Sycha z kl. 2 JW zaprosili również na wernisaż wystawy prac dyplomowych tegorocznych absolwentów Liceum Sztuk Plastycznych, który odbędzie się w auli szkoły w poniedziałek 22 maja o godz. 16.00.

Zapraszamy do zapoznania się z fotorelacją z wydarzenia. Autorkami zdjęć są uczennice klasy 4 LSP: Natalia Bondarewicz, Anna Durka, Weronika Krasek i Katarzyna Kubala.

Jest to pierwsza ekspozycja prac uczniów tej klasy na forum szkoły. Drugie półrocze tego przedmiotu poświęcone będzie zagadnieniom malarskim, więc pewnie wkrótce będzie można podziwiać efekty prac, w których elementem dominującym będzie kolor.

W dniach od 25 października do 30 listopada 2019 w naszej szkolnej Galerii GALAKTYKA, znajdującej się w łączniku na parterze prezentowane będą trzy wystawy czeskich fotografików. Kat Hudeckova jest autorką cyklu prac pt.: “Opava”. Tom Hudecek przedstawi 10 panoramicznych prac pod hasłem: „The Tree Terra”. Anton Svrček przygotował zestaw 20 fotografii otworkowych o nazwie ” „Notes from being her”. Przedsięwzięcie zorganizowane zostało w ramach VIII Ogólnopolskiego Festiwalu Fotografii Otworkowej OFFO 2019.

28.10.2019 [poniedziałek] w godz. 14:00-15:30 w auli planowane jest spotkanie z organizatorami Festiwalu – Witoldem Englendrem i Krzysztofem Łapką, którzy wprowadzą młodzież Liceum Sztuk Plastycznych oraz wszystkich zainteresowanych w świat fotografii otworkowej.

12.11.2019 [wtorek] godz. 17:00 zapraszamy na wernisaż wystaw oraz spotkanie z autorami prac.

Czym tak właściwie jest OFFO?

OFFO 2019 to ósma edycja Ogólnopolskiego Festiwalu Fotografii Otworkowej organizowanego przez Grupę Trzymającą OFFO. Jest to impreza cykliczna (biennale), która nie ma odpowiednika w polskim środowisku fotograficznym, a znana jest także poza granicami kraju. OFFO jest Festiwalem gromadzącym twórców, którzy posługują się fotografią otworkową (pinhole photography).

Celem OFFO jest ukazanie możliwości, jakie daje ta technika i przybliżenie jej możliwie najszerszej publiczności. Wystawy festiwalowe i pofestiwalowe były eksponowane też poza obszarem Górnego Śląska m. in Alwernia, Chojnice, Częstochowa, Jelenia Góra, Stary Sącz, Zielona Góra i corocznie od 2010 w Browarze Mieszczańskim we Wrocławiu podczas festiwalu „Podwodny Wrocław”.

W ramach III OFFO, w 2009 roku, odbyły się „Amerykańskie Metafory” – wystawa czołowych artystów otworkowych USA (Craig J. Barber, Martha Casanave, Walter Crump, Jesseca Ferguson, Sarah Van Keuren, Scott McMahon, Nancy Spencer i Eric Renner) w Górnośląskim Centrum Kultury (galerie „Pusta” i „Sektor I”), warsztaty prowadzone przez Jessecę Ferguson i Erica Rennera, wykłady i spotkania autorskie.

Podczas VIII OFFO przewidujemy warsztaty otworkowe i technik specjalnych prowadzone przez Justina Quinnella z Wielkiej Brytanii, przy współpracy polskich artystów.

W Festiwalu udział biorą uznani artyści uprawiający ten gatunek fotografii – członkowie Związku Polskich Artystów Fotografików, Artyści Fotoklubu Rzeczypospolitej Polski, wykładowcy uczelni artystycznych, oraz artyści Międzynarodowej Federacji Fotografii Artystycznej F.I.A.P. W tym roku będzie można zobaczyć prace nie tylko z Polski, ale też z następujących krajów: Argentyna, Austria, Białoruś, Brazylia, Czechy, Hiszpania, Holandia, Kanada, Kolumbia, Litwa, Niemcy, Norwegia, Portugalia, Rosja, Szwecja, Ukraina, Wielka Brytania, Włochy, USA.

Wystawy odbywają się równocześnie, zawsze w listopadzie, a rozpoczynają w ostatni weekend października, w kilkudziesięciu galeriach Górnego Śląska i okolic. Prezentacjom prac towarzyszą pokazy filmów otworkowych, multimediów, prelekcje, oraz wydawnictwo (także na DVD) stanowiące po części katalog, ale nieraz też zbiór artykułów teoretyków i praktyków fotografii otworkowej.

Dwudniowe imprezy otwarcia festiwalu gromadzą artystów nie tylko z Polski. Mieliśmy już odwiedzających m.in. ze Szwecji, USA, Australii, Wielkiej Brytanii, Argentyny, Niemiec. W tym roku spodziewamy się gości z co najmniej 10 krajów! Podczas spotkań istnieje możliwość wymiany prac autorskich, tzw. „Kramik Otworkowy” i tworzenia w ten sposób prywatnych kolekcji zdjęć.

Nieodłączną częścią Festiwalu jest również wystawa „OFFO Objazdowe” („OFFO–On–The–Way”), podczas której każdy autor prezentuje tylko jedno zdjęcie. Ekspozycja ta obecna jest w różnych ośrodkach na terenie kraju również po zakończeniu Festiwalu. W okresie pomiędzy Festiwalami GTO organizuje wystawy fotografii otworkowej uczestników OFFO oraz, w różnych galeriach, wystawy tematyczne złożone ze zdjęć pozostawionych, a także prelekcje, pokazy multimedialne i warsztaty.

OFFO jest imprezą niezależną, formalnie niezwiązaną z żadną instytucją. W celu organizacji Festiwalu (podczas jego II edycji) powstała nieformalna Grupa Trzymająca OFFO, do której w 2009 roku dołączyła Grupa Szybkiego Reagowania OFFO.

Grupa Trzymająca OFFO

Informacje o autorach są na stronie:

http://offo.netarteria.info/OFFO2019/aut.html

Podział autorów na poszczególne galerie jest na stronie:

http://offo.netarteria.info/OFFO2019/galerie-autorzy.htm

Czego uczyli się nauczyciele na Malcie? Przede wszystkim wykorzystywania w praktyce szkolnej przydatnych programów i aplikacji. Uczyli się, jak prowadzić blog (WordPress), tworzyć i przeprowadzać quizy edukacyjne (Kahoot), tworzyć i udostępniać prezentacje multimedialne na tzw. wirtualnym płótnie (Prezi), tworzyć niewielkie animacje poklatkowe ze zdjęć, tworzyć projekty graficzne (banery, plakaty, zaproszenia, dokumenty i inne) przy pomocy internetowego narzędzia o nazwie Canva, budować miniwykłady (Photo Story) z wykorzystaniem tekstu, dźwięku i obrazu.

Tak, nauczyciele przede wszystkim tworzyli! Oprócz tego oswajali się z narzędziami, jakie dają dziś edukacji technologie ery cyfrowej. Codziennie, od 9:00 do 14:00, nie rozstawali się z komputerami wyposażonymi w szybkie łącza internetowe. Dla każdego ze szkolonych nauczycieli nadzwyczaj wartościowe okazało się doświadczenie bycia uczniem, który nie zawsze nadąża, rozumie i wie. Bezcenne okazały się cierpliwość i niewzruszony spokój maltańskich instruktorów. Jeden z nich dostał po swoich zajęciach od polskich belfrów owację na stojąco. Raciborscy nauczyciele docenili także nadzwyczajną wartość współpracy w grupie, gdyż duża część warsztatów zakładała pracę zespołową.

Nie mniej ważne okazały się popołudniowe spotkania z maltańską kulturą i przyrodą. Uczestnicy mobilności chętnie korzystali z turystycznych atrakcji, z których słynie Malta. Dzięki znakomicie rozwiązanej komunikacji publicznej (na tygodniowym bilecie za 21 euro) eksplorowali najróżniejsze części wyspy, np.: kolorową rybacką wioskę Marsaxlokk, ogrody Palazzo Parisio w Naxxar czy Birgu z jego joannickimi zabytkami w Wielkim Porcie. Zaledwie 25-minutowy rejs wygodnym promem pozwolił cieszyć się plażami i winnicami wyspy Gozo czy jeszcze bliższej- Comino.

Całą grupą raciborscy nauczyciele z ZSO Nr 1 zwiedzili wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO stanowisko archeologiczne Hagar Qim na południowo-zachodnim krańcu wyspy. Obejrzeli pozostałości megalitycznej świątyni zbudowanej z potężnych bloków piaskowca oraz świetny film o tym, w jaki sposób budowla powstała i do czego służyła, a następnie do późnych godzin wieczornych spacerowali ulicami kamiennego Miasta Ciszy (Mdina). Innym razem cała grupa wybrała się w rejs łodziami do Błękitnej Groty (Blue Grotto), a następnie do Valletty, aby, między innymi, podziwiać słynną barokową konkatedrę św. Jana z arcydziełem pędzla Caravaggio pt. „Ścięcie św. Jana Chrzciciela”. Wieczór w stolicy Malty zakończył się kolacją, którą właściciel restauracji pozwolił grupie z Polski przygotować własnoręcznie. Co to było? Maltija , która przypomina pizzę, ale w żadnym razie nie wolno o tym mówić przy Maltańczykach, gdyż bardzo wtedy protestują. Kulinaria na Malcie to zresztą osobny i obszerny temat. Dość powiedzieć, że specjalnością są tu pastizzi (paszteciki z ciasta francuskiego, np. z ricottą lub szpinakiem), fenek (królik) czy gulasz z ośmiornicy. Na śródziemnomorski upał skuteczny jest schłodzony napój gazowany Kinnie [wym. kini], zrobiony z gorzkich pomarańczy i specjalnej mieszanki ziół, zwykle podawany z lodem i plasterkiem cytryny.  Na kuchnię lokalną – co zrozumiałe, gdy spojrzeć na mapę – duży wpływ ma z jednej strony – Sycylia, a z drugiej – północna Afryka.

Tydzień na Malcie przyniósł mnóstwo wrażeń. W zgodnej opinii nauczycieli Malta była i jest znakomitym miejscem do nauki i rekreacji. Mieszkańcy wyspy są przywiązani do tradycji, ale też bardzo życzliwi i otwarci na kontakty z przyjezdnymi. Tworzą przyjazną, bezpieczną atmosferę do pracy i wypoczynku.

Co po mobilności? Nauczyciele przekażą teraz swoje umiejętności koleżankom i kolegom z pracy. Zorganizują konferencję poświęconą dzieleniu się wiedzą i spopularyzują europejskie idee Erasmusa. A potem swoje umiejętności stopniowo przeniosą na swoje lekcje, do klas, tak aby korzyść z Malty wyniósł każdy uczeń naszej szkoły.

Pierwszym celem wyprawy była Bruksela ze słynnym modelem kryształu żelaza – Atomium, Dzielnicą Europejską oraz przepiękną starówką. Wśród unijnych budynków nie mogliśmy nie zauważyć polskiego akcentu w postaci Placu Solidarności i oczywiście polskiej flagi na jednym z masztów. Nie zabrakło też przejścia pod Manneken Pis (Siusiającego chłopca), którego wysokość, przekraczająca nieznacznie pół metra, rozczarowała niektórych. Rynek Brukseli zachwycił wszystkich, a wizyta w sklepie – fabryce czekolady była bardzo słodkim punktem dnia. Brukselę zobaczyliśmy bardzo szybko, ale też intensywnie, co było doskonałą rozgrzewką przed wyzwaniem, które stało przed nami – Paryżem.

Pierwsze spojrzenie na stolicę Francji z Wieży Eiffla niektórych przyprawiło o prawdziwy zawrót głowy, ale szybko okazało się, że był to jedynie skromny początek czekających na nas wyzwań i atrakcji. Tuż po zejściu z wysokości udaliśmy się do dzielnicy La Défense pełnej szklanych biurowców, wśród których szczególną uwagę przykuwa nowoczesny Wielki Łuk Braterstwa zbudowany w jednej linii ze słynnym Łukiem Triumfalnym. Ten drugi podziwialiśmy kilka godzin później zmierzając w jego kierunku od strony Pól Elizejskich. Ten dzień był wyjątkowo długi i intensywny, dlatego po krótkiej przerwie regeneracyjnej i posiłku w pobliżu niezwykłej budowli Centrum Pompidou, udaliśmy się na zasłużony relaks, który mieliśmy przyjemność odbywać na pokładzie statku wycieczkowego płynącego Sekwaną. Paryż w nocnej odsłonie bardzo nam się spodobał, a błyskająca światełkami górująca nad miastem Eiffla długo zostanie w naszej pamięci.

Drugi dzień nie był wcale mniej atrakcyjny. Wędrówkę paryskimi ulicami rozpoczęliśmy spod miejskiego ratusza, skąd udaliśmy się pod Katedrę Notre Dame. Niestety mogliśmy z bólem serca podziwiać ją tylko z daleka, ponieważ trwają już intensywne prace nad naprawą jej nadwątlonych w niedawnym pożarze murów. Choć budowla mocno ucierpiała, wciąż robi wrażenie. Spod katedry udaliśmy się w zawiłe uliczki Dzielnicy Łacińskiej pełnej sklepików i restauracyjek. Kto miał odrobinę kulinarnej odwagi, mógł skosztować francuskich specjałów w postaci żabich udek lub ślimaków. Cóż, kwestia gustu… Posileni jakkolwiek ruszyliśmy dalej na podbój Paryża, mijając kolejne niezwykłe budowle i miejsca: Panteon z grobem Marii Skłodowskiej-Curie, Ogrody Luksemburskie, najstarszy uliczny zegar paryski ufundowany przez zięcia polskiego króla Leszczyńskiego… Wreszcie dotarliśmy do Luwru, by tam móc stanąć oko w oko ze sztuką najwyższych lotów. Mona Liza, Wenus z Milo, Nike z Samotraki, Wolność wiodąca lud na barykady to tylko niektóre z dzieł wielkich artystów, które mogliśmy podziwiać. Choć spędziliśmy w Luwrze całe 3 godziny, okazało się to jedynie chwilką, która nie pozwoliła nam nacieszyć się w pełni możliwościami tej świątyni sztuki. Wielu z nas obiecało sobie tam wrócić.

Rozochoceni kontemplacją piękna kolejny dzień rozpoczęliśmy od zwiedzenia Muzeum Orsay, gdzie czekały na nas takie perełki jak dzieła wielkich francuskich impresjonistów, obrazy Vincenta Van Gogha oraz wielu innych uznanych artystów. Pełni wrażeń przemierzaliśmy kolejne ulice. Mijając Operę Garnier i kamienicę, w której mieszkał Fryderyk Chopin, dotarliśmy do domu perfumeryjnego Fragonard, by przez kilka chwil oddać się w niewolę zapachów prawdziwych paryskich perfum. Po krótkiej sesji zdjęciowej przy szklanej piramidzie Luwru metrem pojechaliśmy na jedną z ważnych paryskich nekropolii, Cmentarz Père-Lachaise, gdzie odwiedziliśmy groby Fryderyka Chopina, Heloizy i Abelarda, Jima Morrisona i Edith Piaf. Ponieważ Paryż to miasto o wielu obliczach, nasza zaduma została wkrótce zamieniona w radość i beztroskę, bo znaleźliśmy się na Placu Pigalle przy wiatraku Moulin Rouge, najsłynniejszego paryskiego kabaretu. Stamtąd resztkami sił udaliśmy się do artystycznej dzielnicy Montmartre z przepiękną Bazyliką Sacré-Coreur oraz rustykalną karuzelą.

Po kilku chwilach beztroski i trzech dniach niezwykle intensywnych paryskich spacerów, musieliśmy wreszcie wrócić do codzienności. Zaopatrzeni w pamiątki, kolorowe paryskie berety oraz bagietki na drogę wsiadaliśmy do autokaru jednocześnie z uczuciem radości i satysfakcji, jak i z żalem, że ten piękny czas paryskiej przygody dobiega końca. Ale kto wie, może kiedyś znów zawoła nas Wieża Eiffla…